Ο καθένας δίνει ανάλογα με το τι έχει.
Ευχαριστώ.
Ελπίζω να φτάσουν για φαγητό.
Τι είναι αυτό, πλαστικό; Κάποιος αστειεύεται.
Νόμιζα ότι είπα σε κάποιον,
ότι δε μ'ενδιαφέρουν τα πλαστικά, να μη κάνουν τον κόπο να τα φέρουν.
Είναι χάσιμο χρόνου.
- Θα τους πω εγώ. - Κάν' το, σε παρακαλώ.
Να, αυτό είναι χρυσό.
Δύο δαχτυλίδια, πιθανόν διαμάντια.
Αυτό είναι καλό.
Όχι, περίμενε, περίμενε.
Πιστεύω ότι είμαστε εντάξει εδώ.
Εντάξει, καλά. Παραλίγο.
Στ' αλήθεια, ναι, όλα καλά. Εντάξει.
- Ένα,δύο. - Δύο.
- Και τρία. - Τρία.
- Αυτά είναι όλα. - Τρία;
Όταν τα παίρναμε μόνοι μας, παίρναμε 4.
Ναι, και τώρα έχετε 3. Αν συνεχίσετε τις διαμαρτυρίες θα πάρετε 2.
- Ο επόμενος! - Ερχόμαστε.
- Επόμενος! - Εδώ είμαστε.
Εντάξει.
- Είμαστε απ'την πτέρυγα 1. - Από την 1;
Μη με πιάνεις!
Δε θα σε πειράξουμε. Να το φαγητό.
Πρόσεχε τους τρόπους σου. Εντάξει.
Μπορώ να το αγγίξω;
Σκατά!
- Όλα καλά μέχρι τώρα. - Ναι; Όλα εντάξει;
Εντάξει, πάρ' το.
- Είσαι τυφλός. - Σ'ευχαριστώ, Καθηγητά.
- Είσαι κανονικός τυφλός. - Ναι.
Δεν είναι κανονικός. Γεννήθηκε τυφλός. Σ'αυτό τον κόσμο, είναι σούπερ ήρωας.
- Γι' αυτό πρόσεχε. - Εσύ, απ'όλους τους ανθρώπους, που...
γεννήθηκες τυφλός, έπρεπε να καταλαβαίνεις και να έχεις ανθρωπιά.
Σκάσε, είναι τυφλός!
Αυτό είναι όλο! Δεν τον κάνει καλό ή κακό.
Τον κάνει απλά τυφλό.
Και τώρα είναι τυφλός με σκοπό.
Προσέχει τους αρρώστους και τους πεινασμένους της πτέρυγάς του.
Ακριβώς.
Πώς μπορείς και κοιμάσαι;
Αυτό είναι όλο που θα πάρουμε; Δυο κουτιά;
Ναι, αυτά είναι όλα.
Οι άλλοι πήραν και τρίτο. Πώς θα επιβιώσουμε με 2 κουτιά;
Αυτά είναι όλα, δεν έχει άλλα.
- Είναι ανήθικο! - Σκάσε! Σκάσε!
Σκάσε!
Χέσε μας με το κήρυγμα.
Πάρε το φαγητό σου και φύγε.
Πρέπει να είσαι ευγνώμων γι' αυτό που έχεις.
Κατάλαβες;
- Κατάλαβα. - Εντάξει, τώρα πες ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Εντάξει. Έξω, έξω!
- Μην τον αφήνεις να σε νευριάζει. - Ένας μαλάκας είναι...
Πόσα άτομα είναι τώρα στην πτέρυγα 1;
-35 -35
Έχουμε μόνο 24 γεύματα γι' αυτό πρέπει...
- Τι; - Τι;
Συγγνώμη, αλλά μόνο αυτά μας έδωσαν.
Βρείτε έναν σύντροφο.
Εδώ παρακαλώ.
Παιδιά, σταματήστε να σπρώχνετε.
Θέλεις να φας κάτι;
- Σταμάτα! - Πρέπει να φας κάτι.
Σταμάτα!
Γιατρέ...
- Είσαι εδώ; - Ναι, εδώ είμαι.
Εδώ.
- Σου έφερα φαγητό. - Όχι. Το μέρος είναι τουαλέτα.
Δε φταις εσύ. Έκανες ότι μπορούσες.
Όχι, δεν έκανα.
Το κάθαρμα έβαλε το πιστόλι του στο λαιμό μου.
Ακριβώς.
- Θα μπορούσα να το πιάσω και... - Και μετά τι;
Και μετά τι;
Δε ξέρω.
Αν τον σκότωνες, θα ήταν χειρότερα.
Θα ξεκινούσες πόλεμο, σίγουρα.
Έναν αληθινό πόλεμο.
Ναι.
Έχεις δίκιο.
Θα προσποιηθώ ότι δεν το σκέφτηκα.
Δεν είναι εύκολο να ξέρεις ότι σκότωσες κάποιον,
όπως εγώ.
- Ναι; - Συγγνώμη, νόμιζα...
ότι θα ήταν ευκολότερο να καταλάβω.
Συγγνώμη, εγώ φταίω.
Ησυχάστε.
- Μπορώ να δω. - Το ήξερα...
- Τουλάχιστον έτσι νόμιζα... - Είναι μυστικό.
Έχει περάσει μια βδομάδα περίπου...
και δεν έχετε πια τίποτε να προσφέρετε.
Γι' αυτό για την πτέρυγα 3, έχουμε ένα καινούριο σχέδιο.
Φέρτε μας τις γυναίκες σας.
Γυναίκες για φαγητό.
Να έχετε μια καλή μέρα.
Τι συμβαίνει;Έχουμε 3 μέρες να φάμε.
Σας δώσαμε όλο το φαγητό που είχαμε, εσείς έπρεπε να το μοιράσετε.
Το μοίρασμα είναι δικό σας πρόβλημα.
Ξεχάστε το! Δε θα το κάνουμε!
Δεν πάω! Δεν πρόκειται να πάω!
- Βλακείες! - Κανένας δε σου ζητά να πας.
Τι;
Κανείς απ'αυτή την πτέρυγα δε σας το ζητάει.
Δε μπορείτε να ρίξετε το φταίξιμο σε μας.
Νομίζω ότι έθεσε ένα σημαντικό θέμα.
Νομίζω ότι πρέπει να ρωτήσουμε αν υπάρχουν εθελοντές.
Εθελοντές; Για τι πράγμα μιλάς;
Αν υπάρχουν εθελοντές, ας το πούνε τώρα.
Αναρωτιέμαι πόσοι θα ήταν οι εθελοντές αν ζητούσαν άντρες.
- Δεν είναι το ίδιο. - Αλήθεια;
Προφανώς δεν είναι το ίδιο, γιατί δεν είναι.
- Δεν έχουμε αδερφές εδώ. - Ούτε πόρνες έχουμε.
Αυτό είναι αμφίβολο.
Σου δόθηκα από λύπηση και τώρα πιστεύεις ότι είμαι πόρνη;
- Γιατρέ; - Τι;
Μας ζητάς να το σκεφτούμε;
Ω, Θεέ μου!
Φυσικά θα προτιμούσα να μην πάει η γυναίκα μου.
Αλλά αυτό που θέλω δεν μετράει, εξαρτάται αποκλειστικά απ'αυτήν.
Η αντρική μου περηφάνια φυσικά θα πληγωθεί, αλλά αν υπάρχει...
τι σημασία έχει; Θα πεθάνουμε όλοι απ'την πείνα.
Πιστεύω λοιπόν ότι όλοι πρέπει να κάνουν αυτό που πιστεύουν,
σύμφωνα με την ηθική που τους έχει μείνει.
Κανένας δε θα πάει, ξέχασέ το.
Κανείς;
Θα πάω εγώ.
Θα πάω μαζί της.
Κι εγώ επίσης.
Εντάξει, θα πάω κι εγώ.
Κι εγώ.
Λοιπόν, κάντε ότι θέλετε.
Αλλά η γυναίκα μου δε θα πάει πουθενά.
Η αξιοπρέπεια δεν έχει τιμή!
Κανείς δε ξέρει πόσες γυναίκες είναι εδώ.
Κάντε ότι θέλετε για να φάτε...
Και μετά μου μιλάς για αξιοπρέπεια.
Όχι, δεν είναι αυτό. Εγώ...
- Δεν είμαι διαφορετική από τις άλλες. - Τι;
- Θα κάνω ό,τι κάνουν. - Όχι, δε θα...
Θα κάνεις ότι σου πω.
Μη με διατάζεις.
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο.
Όχι, διότι είναι απαίσια!
Από αυτή τη στιγμή δε θα τρως.
Πόσο καιρό θα περιμένεις να έρθουν να μας πάρουν;
Κάντε άκρη!
Καλησπέρα, πόσες κυρίες;
- 8. - 9.
9, μόνο 9;
Λοιπόν εσείς οι 9, θα έχετε διπλά καθήκοντα σήμερα.
Αν κάποια από σας είναι ψόφια,
δε τη θέλουμε. Θα την πάρουμε άλλη φορά.
- Καμία δεν είναι. - Καλά, ετοιμαστείτε.
Ελάτε με την άνεσή σας, θα περιμένουμε.
Το φαγητό θα έρθει μετά, αν μας ευχαριστήσετε.
Στο μεταξύ...
Σας έφερα ψωμί.
Άλλο ένα ακόμη.
Ορίστε.
Πάμε.
Μη προσπαθήσει καμία να φύγει.
Έχουν φύλακες.
Θα ήταν γρηγορότερα έτσι. Θα ήμαστε νεκρές τώρα.
Κανείς δε θα πεθάνει, πάμε.
Έρχονται!
Έλα εδώ. Καλωσήρθατε.
Κορίτσια, μη φοβάστε. Σας αγαπάμε!
Δε θα σας πειράξουμε. Εντάξει;
Μην κάνετε έτσι, όλοι θα πάρουν ένα κορίτσι.
Αν όχι, θα μοιραστούμε κάποιο. Έτσι δεν κάνουμε εδώ;
Κάντε μια γραμμή από την πιο όμορφη ως την πιο άσχημη.
Η πιο καυτή ας έρθει εδώ.
Η πιο άσχημη ας πάει στο τέλος της γραμμής.
Τι συμβαίνει με σένα;
- Είναι σαν ψόφιο ψάρι. - Ζωντάνεψέ τη λίγο.
Ω, ναι.
Πού ήσουν τόσο καιρό;
Σε ξέρω;
Πάρ' τη. Πάρ' τη.
Γιατί τρέμεις;
Θα έρθεις μαζί μου.
Είσαι ξανθιά;
Εντάξει.
Είσαι μεγάλη, αλλά μ' αρέσει.
Σ' αρέσει αυτό;
Είναι το όπλο μου.
- Σ' αρέσει; - Όχι.
Κυρία, κυρία.
Τι έκπληξη, κυρία.
Εντάξει, έλα μαζί μου.
Αν σταματήσεις θα σου κόψω τις ρώγες, εντάξει;
Ρούφα το. Άντε...
Όχι!
Δε στο ζητάω...
Άντε. Άντε!
Θα σου το κόψω.
Κάν' το και θα σου τινάξω τα μυαλά.
Εσένα και του φίλου σου, εντάξει;
Θα σας κόψω κομμάτια. Εντάξει;
Εντάξει. Ωραία!
Ωραία.
Εντάξει, μην ανησυχείς.
Είσαι τόσο σφιγμένη, χαλάρωσε σε παρακαλώ.
Μπορώ να ρουφήξω τις ρόγες σου;
Μόνο λίγο.
Δεν ήταν τόσο άσχημο. Ένα μικρό πειραγματάκι.
Άντε! Κουνήσου!
Κουνήσου τώρα!
Ας φέρει κάποιος το φαγητό.
Τι έγινε;
Είσαι καλά;
Θέλεις να σου πω κι άλλη ιστορία;
Γυναίκες της πτέρυγας 2, έφτασε η μέρα!
- Πόσες γυναίκες; - 7.
7; Μόνο;
- Μέτρα ξανά. - 7!
Να πούμε για το αγόρι με τις μαγικές δυνάμεις;
- Σου αρέσει αυτή; - Ναι.
Πού είχαμε μείνει;
- Δεν ήταν φυσιολογικό αγόρι. - Όχι.
Είχε ειδική δύναμη.
Γινόταν αόρατο όταν δεν κοιτούσαν.
Έτσι, όταν κοίταζαν δεν ήταν εκεί...
Καλησπέρα κυρίες!
Ήθελα να βεβαιωθώ ότι ξεκουραστήκατε...
απ' τη διασκέδαση της προηγούμενης νύχτας.
Σοβαρά τώρα, ήθελα να βεβαιωθώ...
μήπως κάποια από σας αισθάνεται λίγο ζήλια
που δεν ήταν η νύχτα της και να σας διαβεβαιώσω...
ότι οι καρδιές μας είναι μαζί σας.
Άντρες, πρέπει να είστε περήφανοι για τις γυναίκες σας!
Πολύ περήφανοι!
Μία ήταν σαν ψόφιο ψάρι...
αλλά οι άλλες ήταν επαγγελματίες.
- Τώρα είμαστε μόνο 8. - Τι έγινε; Πέθανε καμία;
Ναι.
Δεν έγινε και τίποτα, ήταν σαν ψόφιο ψάρι.
Θα τελειώσουμε την ιστορία αργότερα, εντάξει;
Θα την τελειώσουμε αργότερα.
Πού πας;
Ήρεμα, ήρεμα...
Εσύ είσαι, έτσι;
Τι συνέβη;
Ξέρω ότι είσαι εδώ.
Δε ξέρεις ούτε το όνομά μου!
Ξέρω τη φωνή σου. Πες άλλη μια λέξη, σε προκαλώ!
Ο νεκρός φίλος σου είναι το ίδιο πράγμα!
Μην τις αφήσετε να φύγουν, ηλίθιοι!
Μην τις αφήσετε να φύγουν!
Κόπανοι! Σταματήστε τις!
Ελάτε πίσω!
Αυτό ήταν. Τέλος για σένα!
Όχι άλλο φαγητό για σένα!
Κάθε μέρα που δε θα έχουμε φαγητό...
Ένας απ'τους άντρες σας θα πεθαίνει!
Εμείς θα έχουμε το φαγητό από δω και πέρα!
Αστόχησες!
Τι έγινε;
Πού είσαι;
- Είσαι καλά; - Πήγαινε πάρε το φαγητό.
Μου είπαν ότι σκοτώθηκε ένας άντρας.
Εγώ τον σκότωσα.
Τώρα θα γίνει πόλεμος.
Θα θέλουν εκδίκηση. Πρέπει να οχυρώσουμε τις πόρτες.
- Ή να βάζουμε τα κρεβάτια... - Πάω να πάρω το φαγητό.
Σκατά! Οδοφράγματα!
Πρέπει να βρούμε ποιος σκότωσε τον αρχηγό τους,
και να τους τον δώσουμε ως προσφορά ειρήνης.
- Όχι τώρα, δεν ξέρουμε τι... - Με αντάλλαγμα το φαγητό.
Έχουν απόθεμα.
- Είμαστε σε πόλεμο. - Εμείς τον αρχίσαμε.
Ακριβώς. Προτείνω να βρούμε ποιος σκότωσε τον αρχηγό τους.
Ακούστε!
Αν δε μας δώσουν φαγητό...
- Ας πάρουμε μόνοι μας. - Ναι.
- Σύμφωνοι. - Ας το κάνουμε.
- Πάμε! - Νομίζω ότι έχει δίκιο.
Όποιος συμφωνεί ας σηκώσει το χέρι του.
Τι;
Αυτό είναι το πιο γελοίο πράγμα που πρότεινα ποτέ.
Τι θα λέγατε, όποιος δε θέλει να ανακατευτεί,
να φύγει τώρα και κανείς δε θα ξέρει ότι ήταν εδώ.
Οι υπόλοιποι μαζευτείτε γύρω μου να σκεφτούμε ένα σχέδιο.
Πόσοι είμαστε;
- Ένας. - Δύο.
- Τρεις. - Δώδεκα.
- Βλέπω 12. - Τι;
Μην ακουμπάς το κρεβάτι μου!
- Άκουσα κάποιον. - Κάποιος είναι εδώ!
- Ποιος είναι εκεί; - Άκουσα κάποιον.
Έχω μια καρέκλα εδώ...
Πάμε, άντε! Αρπάξτε το άτομο που είναι μπροστά σας.
Μείνετε στη γραμμή.
Ευθεία μπροστά.
Δε μπορούμε να γυρίσουμε!
Πάμε!
Τι είναι αυτό; Καπνός.
Μη σπρώχνετε!
Φωτιά!
Μείνετε εκεί, θα έρθω να σας πάρω.
Σκαλιά...
- Εδώ είμαι, κράτησέ τον. - Θα μας πυροβολήσουν.
Φύλακες! Φύλακες!
Βλέπετε; Βλέπετε τι συμβαίνει;
Φύλακες!
Είμαστε ελεύθεροι!
Είναι άδειο.
Μπείτε μέσα. Προσέξτε.
Σας παρακαλώ μείνετε όλοι μαζί. Δε θέλω να χάσω άλλον.
Εντάξει, πάω να βρω φαγητό.
- Θα έρθω μαζί σου. - Καλύτερα να πάω μόνη μου.
Μείνε εδώ. Να προσέχετε ο ένας τον άλλον.
Βγείτε έξω.
Το μέρος είναι κατειλημμένο.
Είναι και άλλα γκρουπ εκεί έξω. Μη φύγετε από 'δω.
Ξέρω ότι μπορείς να το κάνεις.
Αλλά πώς θα μπορέσεις να κουβαλήσεις μόνη σου το φαγητό;
Υπάρχει τίποτε; Υπάρχει νερό;
Θα ψάξω για μπουκάλια.
Μάλλον δεν υπάρχει ηλεκτρικό.
Είσαι λυπημένη που μπορείς και βλέπεις;
Τι έγινε;
Μου λείπεις. Μου λείπεις τόσο πολύ.
Να ένα σούπερ μάρκετ.
- Μπαίνω μέσα. - Εντάξει.
Πρόσεχε.
Θα μείνω εδώ, ξέρω τη θέση μου.
Φύγε απ' το μέρος μου!
Τι έχεις εκεί;
Τι τρως; Μυρίζει κρέας.
Σταμάτα!
Όχι! Αφήστε με!
Αφήστε με! Βοήθεια!
Εγώ είμαι, εγώ είμαι!
Πάμε, πάμε.
Όλα εντάξει, όλα εντάξει.
Είσαι καλά;
Πρέπει να σταματήσω.
Εδώ στις σκάλες.
Όλα εντάξει, όλα καλά. Είσαι ασφαλής.
- Ευχαριστώ. - Είσαι καλά.
Πρέπει να γυρίσω πίσω να πάρω τα ρούχα πριν ξεχάσω πού είναι.
Φάε κάτι.
Αυτό που μας συμβαίνει μου θυμίζει αυτό που έπαθε ο απόστολος Παύλος...
Σκότωνε χριστιανούς, τους καταδίωκε!
Ο Κύριος ήρθε σ'αυτόν... Και τον άλλαξε.
Και τον τύφλωσε!
Αυτό συμβαίνει και σε μας.
Εδώ! Εδώ είμαι!
Εδώ είμαι!
Εδώ. Βρήκα το παλτό σου.
Είναι τρομερό.
- Ποιός θα το έκανε αυτό; - Κάποιος που τυφλώθηκε.
Και μετά τρελάθηκε.
Αφού αυτός δε μπορούσε να δει, δεν ήθελε να δουν και τα αγάλματα.
Δε νομίζω ότι έγινε έτσι.
Δε νομίζω να μπορεί ένας τυφλός να ζωγραφίσει έτσι.
- Σίγουρα μπορεί. - Πιθανότατα ο ιερέας είδε τι έγινε...
και έπιασε τον κλέφτη.
Όχι, σοβαρά τώρα. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι πόσο τυχεροί είμαστε...
που έχουμε κάποιον με όραση, να μας οδηγεί.
Οπότε από σένα εξαρτάται τι θα κάνουμε μετά.
Λοιπόν... Πιστεύω ότι πρέπει να μείνουμε εδώ απόψε.
Να προσπαθήσουμε να κοιμηθούμε λίγο και μετά...
και μετά, αύριο, σκεφτόμουν να πάμε στο σπίτι μας.
Είναι καινούριο,
και είναι μεγάλο. Μπορείτε να μείνετε όλοι.
Πού είσαι, σκυλί;
Όχι, μην το ακολουθείς.
Είναι πολύ περήφανο που βλέπει.
Μαθήματα πιάνου.
27, 54, μαύρα μαλλιά.
- Καφέ μάτια. - Δεν ξέρω πως είσαι.
Μα πώς να ξέρεις;
Ξέρω το εσωτερικό σου κομμάτι, χωρίς όνομα...
Αυτοί είμαστε, έτσι δεν είναι;
Όταν πήγες για φαγητό,
μιλήσαμε με έναν άντρα που ήταν στο δικό μας γκρουπ,
και πήγε να βρει φαγητό και καταφύγιο.
Κάθε βράδυ, κοιμόταν σε διαφορετικό μέρος.
Τον ρώτησα γιατί δεν κοιμόταν στο δικό του σπίτι...
και μου είπε ότι δεν ήξερε πού ήταν πια.
- Το έχασε. - Όπου κι αν δω, βλέπω ένα δωμάτιο.
Εδώ είμαστε.
Περάστε, περάστε.
Το πιστεύεις;
Προσέξτε.
Οι πόρτες ήταν κλειδωμένες αλλά δεν ξέρουμε ποιός μπορεί να είναι μέσα.
Ναι;
- Ναι; - Ναι;
- Είναι κανείς εδώ; - Να βγάλουμε τα παπούτσια μας.
Καλή ιδέα. Εδώ, μπορείτε να τα αφήσετε δίπλα στην πόρτα.
Δε θέλουμε να το κάνουμε χάλια με το που ήρθαμε.
- Ναι. - Να βγάλετε και τα ρούχα σας.
Έχουμε πολλά καθαρά ρούχα επάνω.
- Ευχαριστώ. - Σε μένα μιλάς;
Όχι, σε όλους... Τα ρούχα μας είναι όσο βρώμικα είναι και τα παπούτσια...
- Όλοι εδώ, μαζί; - Έλα τώρα! Μόνο αυτή βλέπει...
Σκοτεινιάζει, αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα.
Εντάξει, αφού επιμένεις...
Σίγουρα έχεις δει χειρότερα από αυτό το γέρικο κορμί.
Θέλω να νιώθετε σα στο σπίτι σας, γιατί αυτό είναι το σπίτι σας τώρα.
Σας ευχαριστούμε και τους δύο.
Είμαστε ευγνώμονες που μας προσφέρετε το σπίτι σας.
- Ευχαρίστησή μας. - Διώξτε μας όταν βαρεθείτε.
Ή όταν σας γίνουμε βάρος. Απλά πείτε το και...
- Θα φύγω σαν ελέφαντας. - Δεν είσαι ελέφαντας.
- Ούτε άντρας είμαι. - Είσαι πολύ άντρας, μωρό μου.
Δεν έχω δει τον εαυτό μου εδώ και τόσο καιρό.
- Πρέπει να δείχνω γελοία. - Όχι, βρώμικη και κοκκαλιάρα.
Όχι όμως γελοία.
- Και εγώ; - Είσαι όμορφη.
- Δε με έχεις δει ποτέ. - Ναι, αλλά στα όνειρά μου είσαι τέλεια.
Πώς γίνεται να μη σε έχω δει, αλλά να ξέρω ότι είσαι όμορφη;
Γι' αυτό η τύφλωση είναι δώρο για τους άσχημους.
- Δε μιλάς σοβαρά. - Μάλλον ήμουν πιο όμορφη πριν.
Όλες ήμαστε πιο όμορφες πριν.
Κρυώνει καμιά σας;
Περνάω υπέροχα!
Ναι;
Εγώ είμαι.
- Σου έφερα λίγο ζεστό νερό. - Ευχαριστώ.
Θα το ρίξω πάνω σου, εντάξει;
- Είναι καλό; - Ναι.
Ελπίζω να βρεθούν οι γονείς του αγοριού.
- Εσύ τι ελπίζεις; - Τίποτε δεν είναι πιο γελοίο...
- Απ' τις επιθυμίες ενός γέρου. - Πες μου, θέλω να ξέρω.
Δε θα καταλάβαινες.
- Γιατί έχεις αυτόν τον τόνο; - Ποιον τόνο;
Αυτόν.
Αυτό που ελπίζω είναι να συνεχίσουμε να ζούμε μαζί.
Όπως είμαστε... Έτσι!
- Τυφλοί; - Για μένα...
Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο...
- Θέλω να ζήσουμε μαζί. - Μαζί με μένα ή με όλους;
Μη με κάνεις να το πω.
- Θέλω να ξέρω. - Είμαστε μόνοι μας;
Μας ακούει κανείς;
Καλά, ωραία.
Θέλω να ζήσω μαζί σου.
Το θυμάσαι αυτό;
Ναι, αλλά δε μ'ενδιαφέρει.
Εντάξει, στο τραπέζι έχουμε μπιζέλια και καρότα.
Και στο κέντρο, ελιές και κράκερς.
Και στην άλλη άκρη του τραπεζιού έχουμε αντζούγιες.
Ένα μπουκάλι με κάτι σπέσιαλ αεριούχο...
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ'το νερό, καθαρό νερό.
Θέλω να κάνω μια πρόποση.
- Στην οικογένεια. - Στην ανθρώπινη οικογένεια.
- Και στο σκύλο! - Και στο σκύλο!
- Στο σκύλο. - Υγεία.
Πολύ καλύτερα από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.
Σε βλέπω.
Όταν σε αγγίζω έτσι,
βλέπω το πρόσωπό σου.
Τόσο όμορφη, όσο σε θυμάμαι.
- Αυτό δουλεύει; - Για να δούμε.
Πάρε άλλο, πάρ' το από το πρόσωπό μου.
Υπάρχει καφές, αν θέλει κανείς.
Θέλω λίγο, παρακαλώ.
Κι εγώ θέλω.
- Πρέπει να δουλέψω. - Αγάπη μου, αγάπη μου...
Νομίζω ότι πρέπει να τους μαζέψουμε όλους και να συζητήσουμε τι θα κάνουμε.
Δεν έχει μείνει πολύ φαγητό και ανησυχώ για την ασφάλεια.
Θα σε σερβίρω εγώ.
Πρόσεχε. Καίει...
Μπορώ και σε βλέπω.
Σε βλέπω. Θεέ μου.
Μπορώ να σας δω όλους.
- Τι; - Σε βλέπω.
- Τι λες; - Μπορώ να σε δω!
- Τι; - Ναι.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Είσαι... Όμορφη.
- Τι; - Θεέ μου.
Τι εννοείς μπορείς και βλέπεις;
Μπορώ να δω. Έχω πίσω την όρασή μου.
- Τι συνέβη; - Έλα 'δω.
Βλέπω. Βλέπω!
Έγινε θαύμα. Αλήθεια;
- Έχεις όραση; - Ναι.
- Γεια. - Αστειεύεσαι...
- Χάρηκα. - Θεέ μου!
- Βλέπω! - Δεν το πιστεύω!
Νόμιζα ότι αστειεύεται.
Το ξέρω, δε μπορώ να το πιστέψω. Αδύνατον!
Σας αγαπώ παιδιά. Είστε τόσο όμορφοι.
Τη στιγμή εκείνη, η ίδια σκέψη ήταν στο μυαλό όλων...
Αυτός ήταν ο πρώτος που έχασε την όρασή του,
ίσως όλοι θα είχαμε ξανά την όρασή μας με τη σειρά μας.
Έτσι ο πανηγυρισμός ήταν και λίγο εγωιστικός.
Τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες κανείς δεν κοιμόταν από την προσμονή...
να δουν ξανά.
Αυτή τη φορά...
Θα έβλεπαν στ' αλήθεια.
Αλλά ποιος φοβόταν τόσο πολύ, καθώς σκιζόταν το πέπλο της τύφλωσης;
Ποιος θα ήταν τόσο ανόητος να φοβάται ότι η οικειότητα θα χανόταν;
Και γιατί αυτή η γυναίκα... Ήταν τόσο περίεργα σιωπηλή τώρα;
Που σήκωσε τόσο βάρος,
και ήταν τόσο ξαφνικά ελεύθερη.
Μπορούσε ήδη να φανταστεί τις φωνές της πόλης να φωνάζουν,
Μπορώ να δω...
Τυφλώνομαι, σκέφτηκε.
EDiT / ResYncH By ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - [GMTeam] - S.M.P™
Μετάφραση εξ ακοής tsigatos GTRD-movies Επιμέλεια Ενσωμάτωση gus1897 & kontrafou GTRD-movies